Tuesday, July 15, 2008

பகவான் ஸ்ரீரமண மஹரிஷி பற்றி ரஜினி




ஸ்ரீரமண மஹரிஷி மேல் நடிகர் ரஜினி அவர்களுக்கு ஆழ்ந்த பற்றும் பிடிப்பும் உண்டு. நான் யார்? என்னும் கேள்வியை மனதிற்குள் விதைத்து ரஜினியின் மனஅமைதிக்கு வித்திட்டவர்.



வெளிநாட்டில் நடந்த கலை விழாவில் பகவானைப் பற்றி ரஜினி மனம் திறந்து பேசும் ஒரு வீடியோ காட்சி. இதை அழகாக தொகுத்த என் நண்பர் திரு.பாலபாரதிக்கு என்நன்றிகள். .








திருவண்ணாமலை செல்லும் வாய்ப்பு உங்களுக்கு கிடைக்கும் பட்சத்தில் பகவான் ஸ்ரீரமண மஹரிஷியின் ஆசிரமத்திற்கு சென்று பாருங்கள், அங்குள்ள அமைதியான சூழ்நிலையும், தெய்வீகப் பாடல்களும், அங்கு நிறைந்திருக்கும் நல்ல அதிர்வுகளும், நம்மைஅமைதிப்படுத்தும் என்பது உண்மை.




http://www.youtube.com/watch?v=5WLI2rcV9Ig

சேரத் தமிழ்...


சேரத் தமிழ் -எர்ணாகுளத்திலிருந்து வெளிவரும் இந்த காலாண்டு தமிழ் இலக்கிய இதழ் மிகவும் அருமையாக உள்ளது. அருமையான தலையங்கம், சிந்திக்க வைக்கும் கட்டுரைகள் மற்றும் கவிதைகள் இவ்விதழுக்கு சிறப்பு சேர்க்கின்றன.

படைப்புகள்

உயிருள்ளவையாக

இருக்கவேண்டும்

என்பதற்காகக்

குழந்தைகளையா படைப்பது? - இது ஒரு சோறு பதம்.

சமீபத்திய ஜனவரி - மார்ச் 2008 இதழைப் படிக்க நேர்ந்தது. அதில் மு.முரளீதரன் எழுதிய ''பத்தும் ஆறும் பதினேழு'' என்ற கட்டுரை மிக அருமையாக இருந்தது.

அக் கட்டுரையில் ''கடிதம் எழுதும் பழக்கமே காணாமல் போய்விட்டது. உறவையோ நட்பையோ, நேரில் சென்று பார்த்து, பேசிப்பழகி மகிழ்ந்த காலமும் என்றோ மலையேறிவிட்டது'' என்று கடிதம் எழுதும் பழக்கம் மறைந்த சோகத்தை அருமையாக பதிவு செய்திருந்தார்.

இன்னும் சிறு சிறு துணுக்குகள் வெகு அற்புதமாக மேற்படி சேரத்தமிழில் உள்ளது.

இவ்விதழின் ஆசிரியர் திரு.அ.சொ.சிவப்பிரகாசம் தமிழுக்கு தன்னால் ஆன தொண்டை எவ்வித பிரதிபலனும் எதிர்பார்க்காமல் செய்து வருகிறார். நேரிய பார்வையும், நகைச்சுவை உணர்வும் கொண்டவர்.


நல்ல தமிழ் எங்கிருந்தாலும் அதை உலகுக்கு எடுத்துச்சொல்ல மிகவும் விரும்புபவர்.


உங்கள் நல்ல படைப்புகளை மின் அஞ்சலில் அவருக்கு அனுப்பிவைத்தால் சிறந்தவற்றை பிரசுரிக்க காத்திருக்கிறார்.
மின் அஞ்சல் முகவரி:
srae@satyam.net.in.

Sunday, July 13, 2008

மதுரை தியாகராஜர் பொறியியல் கல்லூரியில்...


திருச்சி... திருச்சி... திருச்சி... என்று அடித்தொண்டையில் கத்திக்கொண்டிருந்தான் அந்த சொகுசு பஸ்ஸின் ஏஜெண்ட்.

அண்ணா நகரில் இருந்து கோயம்பேடு வந்திறங்கிய ஸ்ரீராம் நேரே அந்த ஏஜெண்டிடம் திருச்சிக்கு எவ்வளவுப்பா?

அந்த நிமிடமே கிளம்புவதுபோல் கடந்த ஒரு மணிநேரமாக உறுமிக்கொண்டிருந்த சொகுசு பேருந்து ஸ்ரீராமைப்பார்த்ததும் ஒரு ஸ்பெசல் உறுமல் உறுமி லேசாக நகர்ந்தது.

என்ன சார் நீங்க... சீக்கிரம் ஏறுங்க 350ரூபா தான் என்று அவசரப்படுத்தினான் ஏஜெண்ட்.

இடியே விழுந்தாலும் சிறிதுகூட பதற்றப்படாத ஸ்ரீராம், கொஞ்சம்கூட முகத்தில் உணர்ச்சியே காட்டாமல் இருந்தான்.

பாதி இட்லி உள்ளேயும் மறு பாதி இட்லி வாய்க்கு வெளியேயும் இருந்தபடி பதறிவரும் பயணிகளை ஏமாற்றி அவர்களின் பதற்றத்தையும் அவசரத்தையும் காசாக்கியே பழகிப் போன ஏஜெண்டுக்கு ஸ்ரீராமின் உணர்ச்சி காட்டாத முகத்தைப்பார்த்ததும் பார்ட்டி மிஸ்ஸாயிடுமோ என்ற பயம் கிளம்பியது.

இண்டர்நேசனல் ஏர்ப்போட்டிலேயே ப்ளைட்டில் குத்தாலம் துண்டைப்போட்டு இடம் பிடித்து பக்கதில் உள்ள பிகரிடம் தங்கமணி கடலை மிட்டாயைக்கொடுத்துவிட்டு ஏர்கோஸ்டஸ் பிகருக்கு கொடுத்த பாரின் சாக்லேட்டை அமுக்கியவன் ஸ்ரீராம்.

அதுமட்டுமல்ல லண்டனுக்கு ஒருமுறை சென்றிருந்தபோது தேம்ஸ் நதிக்கரையில்ஆப்பம் சுட்டு வித்து ஆயிரம் பவுண்டை அனாவசியமாய் சம்பாதித்தவன். அமெரிக்காவில்நடுரோட்டில் நுங்கு வண்டி ஒட்டி வெள்ளைக்காரிகளை அலற வைத்தவன்.

மதுரை தியாகராஜர் பொறியியல் கல்லூரியில் படித்துக்கொண்டிருந்த போது நண்பர்களை டூர் கூட்டிபபோகிறேன் என்று சொல்லி 4000ரூபாய் வசூலித்துவிட்டு நண்பர்கள் நால்வரையும் குதிரை வண்டியில் ஏற்றினான்.


அதில் ஒருவன் சந்தேகத்துடன் ஏம்பபா ஏ.சி வண்டியிலேல கூட்டிப்போறேன என்றதற்கு இன்னொருவன் நல்லா பார்றா நாலாபுறமும் திறந்திருக்குல்ல,ஏதோ இந்த டூர்ல உதைக்கிதே என்றவனை குதிரைப்பக்கத்திலே உக்காந்தா உதைக்காம முத்தமா குடுக்கும் என்றான். சலனமே இல்லாமல் அனைத்தையும் கேட்டுக்கொண்டிருந்த ஸ்ரீராம் இறங்குங்க இறங்குங்க ஸ்பாட் வந்திருச்சு என்றான்.

முதலில் குதிரை வண்டியிலிருந்து குதித்த ஒருவன் சடாரென்று மயங்கி விழுந்தான் அவனின் 95கிலோ எடை அடுத்து குதித்தவனின் காலைப்பதம் பார்க்க அந்த ஏரியாவே குலுங்க முருகா என்று அலறினான்.


மயங்கி விழுந்தவன் லேசாக திரும்பி அங்கதாண்டா வந்திருக்கோம் என்றான். குதிரை வண்டியின் முன்னால் உட்கார்ந்திருந்தவன் லேசாக எம்பிப்பார்த்தான், பார்த்த வேகத்திலே உள்ளே இருந்தவனிடம் உச்சஸ்தனியில் மாப்ளேளள...இது திருப்பறங்குன்றம்டா.. அவன் கத்திய வேகத்தில் குதிரை பயத்தில் மிரண்டு பஞ்சாய்ப்பறந்தது.

அதுவரையில் தெழுங்கு படத்தில் மட்டுமே ஸேஸ் சீன்களைப் பார்த்துப்பழகிய அவர்களுக்கு நிஜத்தில் நடக்கும் இந்த ரேசால் அவர்கள் இதயம் லப் டப் லப் டப் என்று உதறியது.


அரைமணிநேர போராட்டத்திற்கு பிறகு குதிரை பக்கத்தில் உள்ள பாத்திரக்கடையில் அவர்களை தள்ளியது.

இப்படியாக திருப்பறங்குன்றத்திற்கு டூர் கூட்டிசென்று வாழைப்பழமும் தேங்காயும் வாங்கிக்கொடுத்துவிட்டு இந்தாங்கடா டூர் செலவு போக மீதி 2.50பைசா என்றவனை கடுப்புடன் இது உனக்கே நல்லாயிருக்கா? என்றவனிடம் என்னபண்றது குதிரை வண்டிக்கு வாடகை 250ரூபா தான்.. ஆனா குதிரைக்கு வைத்தியத்திற்கும்,வண்டி ரிப்பேர் செலவுக்கும் 3737.50பைசா ஆயிருச்சு என்று சொல்லிவிட்டு, இதற்கு பிராயசித்தமா அடுத்த மாசம் உங்க எல்லாரையும் குற்றாலம் கூட்டிட்டு போறேன் என்றதைக்கேட்டதும், அலறி ஒட்டம் பிடித்தனர்.

சார்ர்.. ஏர்ரீங்களா இல்லையா? என்ற ஏஜெண்டிடம் 50ரூபாதானப்பா திருச்சிக்கு

என்ன சார் நீங்க... படிச்சவர் நீங்களே இப்படி பேசினா எப்படி சார்... என்று இழுத்தான்.

இது சீசனே இல்லாத டைம், எப்படியும் பத்து பேர்தான் உள்ள இருக்காங்க, நா வர்றதால உங்களுக்கு லாபம்தான் என்ன சொல்ற என்றான்.

அப்படி இப்படிப் பேசி முடிவில் 100ரூபாய்க்கு ஒத்துக்கொண்டான்.
சந்தோசமாய் பஸ்ஸின் உள்ளே ஏறி இருக்கையில் அமர்ந்து அருகே திரும்பிப்பார்த்தான், டேய் சந்தோஷ் என்று மகிழ்ச்சியாய் கத்தினான். 95கிலோ எடையுள்ள சந்தோஷ்சும் டேய் மச்சான் எப்டிடா இருக்க என்று பல கதைகள் பேசி மகிழ்ந்தனர்.

திருச்சிக்கு எவ்வளவு ரூபாடா கொடுத்த என்ற ஸ்ரீராமிடம் 350ரூபா தான் கொடுத்தேன் என்றான் சந்தோஷ்.
ஏமாந்துட்டியேடா மச்சான் நான் 100ரூபா தான் கொடுத்தேன்,


அதற்கு பிறகு ஸ்ரீராம் பேசிய எந்த வார்த்தையும் சந்தோஷ்ற்கு கேட்கவே இல்லை.

முன் சீட்டில் உள்ள ஒருவர் ஆஆஆ...என்று அலறினார் காரணம் அவர் 450ரூபா கொடுத்ததினால் என்ற விசயம் இவர்கள் இருவருக்கும் தெரிந்திருக்க நியாயமில்லை.

Monday, July 7, 2008

சொல்லாத அன்பு


'இனி உங்களோட எனக்கு பேச்சுவார்த்தையே கிடையாது' 'அப்படி ஒன்றும் நாங்களும் வெக்கங்கெட்டுப்போகல உன்னோட பேசுறதுக்கு'இப்படி நம் குடுபங்களில் அம்மா-பெண், அக்கா-தங்கை, அண்ணன்-தம்பி என்று ஏதோ ஒரு வகையில் பிரச்சனை வருவது சகஜம். யார் முதலில் இறங்கிப்பேசுவது என்ற ஈகோவினால், தலைமுறைத் தலைமுறையாகப் பேசாமலே போய்விட்ட குடும்பங்கள் எத்தனையோ?


கோபப்பட்டு பேசுவதோ, உணர்ச்சிவசப்பட்டு பேசுவதோ தப்பல்ல,னால் அதற்குபின் சிறிதே சிந்தித்து கொஞ்சம் இறங்கிப்பேசினால் எவ்வளவோ விசயங்களை சாதிக்கலாம். 'நான்' என்னும் அகங்காரம்உறவுகளை சின்னாபின்னமாக்குகிறது. இந்த 'நான்' னால் எத்தனையோ குடும்பங்கள் கோர்ட் வளாகங்களில் சிதைந்து போகின்றன.

'என்ன லதா உன் பையன் அமெரிக்கா போயிட்டானாம்ல உனக்கென்ன பணத்துக்கு பிக்கலா பிடுங்கலா?' என்று மறைமுகமாய் ஏகப்பெருமூச்சுவிடும் தன் தங்கையை,ஏண்டி நீ அவனப் பார்த்துகிட்டமாதிரி நா கூட பாத்துக்கல, ரா பகலா கண்ணுமுழிச்சு சின்ன வயசுல அவனுக்கு வேண்டியதை நீதான் செஞ்ச அவன் இன்னிக்கு இந்த நிலமைக்கு வந்திருக்கான்னா அதுக்கு நீதான் காரணம். நீ இல்லாம ஒரு வளர்ச்சி கண்டிப்பா சாத்தியமில்லை'. என்று லதா சொல்லியிருந்தால் பிரச்சனைக்கே வாய்ப்பில்லை.


தன் இன்னொரு தங்கையிடம் லதா,'என் மகன் அமெரிக்கா போறதுக்கு இவ வயிறு எரியறா பணம் மட்டும் இருந்தா போதுமா?. எவ்வளவு கஷ்டப்பட்டிருப்பான் இந்த 2 நாளா, எழுந்திருக்க முடியாம வைரஸ் காய்ச்சல்ல விழுந்திட்டான்'. இந்த விசயம் சரியான புரிந்துகொள்ளும் தன்மையோ பக்குவமாக எடுத்துச்சொல்லும் தன்மையோ இல்லாத காரணத்தினால் விசயம் பெரிதாகி, இப்பொழுது இருவருக்குள்ளும் பேச்சுவார்த்தையே இல்லை.


இந்த விசயம் முடிந்த பிறகு யாராவது ஒருவர் இறங்கிப் பேசியிருந்தால் அந்தக் குடும்பம் மிகச் சந்தோசமாக இருந்திருக்கும்.


ஒருவர் மேல் நீங்கள் அன்பை வைத்திருந்தால் அதை மூடிவைப்பதால் எந்த பிரயோஜனமும் இல்லை.சொல்லாத அன்பு அப்பா-மகனாக இருந்தாலும், கணவன்-மனைவியாக இருந்தாலும், நண்பர்களாக இருந்தாலும் தெரியாமலேயே போய் அந்த அன்பு உணரப்படாமலேயே முடிந்துவிடும். எங்கு இல்லைபிரச்சனை?.


எத்தனைப்பிரச்சனைகள் வந்தாலும் அதைஎதிர்கொள்ளவேண்டும். நெருங்கிய சொந்தங்களில் கோபம் வந்தாலும் வெளிப்படுத்துவதும் தப்பில்லை.ஆனால் அதன்பின் சிந்தித்து சிறிதே இறங்கிப்பேசினால் அவர்கள் தங்கள் தப்பை கண்டிப்பாய் உணர்வார்கள். சொந்தமும் உயிர் பிழைக்கும்.


நம்முடைய வாழ்நாள் 100 வயது என்று கொண்டாலும் 36500 நாட்கள் மட்டுமே, ஒருவரின் வயது இப்பொழுது 30 என்று கொண்டாலும் 10950 நாட்கள் சென்றுவிட்டது. மீதம் 25550 நாட்கள்தான். இந்த குறுகிய வாழ்க்கையில் எவ்வளவுக்கெவ்வளவு அன்பை விதைக்க முடியுமோ, அவ்வளவுக்கவ்வளவு விதைத்து விடுவோம். வாழ்வில் சுற்றம் மற்றும் நட்புடன் மகிழ்ச்சியாய் களிப்போம்.'நான்' என்ற அகந்தையை அழிப்போம்.


''அன்புஈனும் ஆர்வம் உடைமை அதுஈனும்

நண்புஎன்னும் நாடாச் சிறப்பு''


எனும் குறள் வழி வாழ்வோம்.